Relacje #1. Błędy wychowawcze, które zabijają więź

Twoje dziecko unika kontaktu, reaguje złością na Twoje słowa, zamyka się w sobie, odwraca wzrok? To może być suma wielu małych błędów wychowawczych rozłożonych w czasie - tygodni, miesięcy, lat. 

Opisane poniżej nawyki nie wynikają z naszych złych intencji, ale często z braku wiedzy, zmęczenia, rutyny dnia codziennego. 

Pierwszy nawyk: ciągłe poprawianie i korygowanie dziecka przez dziecka; nie możesz korygować każdego zdania, pracy domowej, rysynku - bo dziecko pomyśli, że nie jest wystarczające. 

Drugi nawyk: brak pełnej obecności; idziesz z dzieckiem na pizzę, ale zamiast rozmawiać przeglądasz internet. Dziecko zaczyna się wtedy zachowywać niestandardowo, eksperymentuje, żeby dowiedzieć się jak się zachować, żeby odzyskać pełną jakość obecności rodzica.

Trzeci nawyk: reagowanie głównie na sytuacje problemowe + pomijanie momentów pozytywnie (dziecko zaczyna zauważać, że wygrywa uwagę ojca czy matki tylko wtedy, gdy zrobi coś źle). Dziecko dostaje informacje, że skoro uwaga taty czy mamy jest zasobem, o który musi walczyć, a dostaje tę upragnioną uwagę, gdy robi coś źle - wtedy podświadomie będzie chciało to wykorzystywać coraz częściej do otrzymania tego cennego zasobu, jakim jest czas rodzica. 

Czwarty nawyk: porównywanie. Pisałem już o tym w artykule o porównywaniu. Jest wiele sytuacji, kiedy nie mamy pojęcia, że własnie dokonaliśmy porównania. Poczytaj tutaj.  Dziecko będzie unikać nowych rzeczy, wyzwań, prób. 

Piąty nawyk: brak uznawania emocji - "nie płacz", "przestań", "nic się nie stało" - w ten sposób dziecko przestaje ufać swoim emocjom, zaczyna je tłumić.

Szósty nawyk: skupienie na wynikach - każdy błąd staje się zagrożeniem dla tożsamości, bo dziecko wpada w schemat - "dobry wynik, więc jestem dobry", "zły wynik, więc jestem zły". Prowadzi to albo do perfekcjonizmu albo unikania.

Siódmy nawyk: brak czasu tylko dla dziecka (wystarczy kilka minut dziennie); dziecko dostaje w ten sposób fundament, że nie musi nic robić, żeby zasługiwać na uwagę;

Ósmy nawyk: emocjonalna niedostępność w trudnych momentach; potrzebuje dorosłego, który pomoże mu przetrwać intensywne emocje.